Recensie: Heerestraat en Rozenlaan van Carlie van Tongeren

Titel: Heerestraat en Rozenlaan
Auteur: Carlie van Tongeren
Uitgeverij: Blossom Books
Publicatie datum: 5 juni 2018
Genre: contemporary, YA
Gelezen op: 18 september 2018
Mijn beoordeling: ★★★★✩

“Soms heb ik het gevoel dat dit allemaal niet echt is. Dat ik nog steeds gewoon één huis heb met twee ouders erin. Eén slaapkamer, en geen broers of zusjes. Dat ik niet ineens een peperdure weekendtas cadeau kreeg om iedere week spullen in mee te zeulen.”

Toen ik voor het eerst hoorde over Heerestraat en Rozenlaan was ik direct benieuwd – dit was het eerste oorspronkelijke Nederlandse fictieboek van Blossom Books en gaat over een onderwerp waar veel tieners zich tegenwoordig wel in kunnen herkennen: gescheiden ouders. Het genre van dit boek is contemporary, wat ik altijd een erg leuk genre vindt, dus het was al snel duidelijk dat ik dit boek wilde lezen. Nadat ik de online preview had gelezen van een paar hoofdstukken, werd ik alleen nog maar meer enthousiast omdat ik het vanaf de eerste bladzijde al direct een fijn vond geschreven.

Heerestraat en Rozenlaan verteld het verhaal van Nina, een vijftienjarig meisje dat moeite heeft met de scheiding van haar ouders. Iedere week fietst ze tussen twee huizen: Heerestraat, waar haar vader woont met zijn nieuwe vriendin Anja, die al twee kinderen heeft, namelijk Lindi (het gemene stiefzus-type) en Mark (headbangende metalfan-type stiefbroer), en Rozenlaan, waar haar moeder woont, die zo ondertussen wel door kan gaan voor een wandelende wrak in plaats van moeder.

Iedere week moet Nina zich zien te redden in een van de twee totaal verschillende huizen. Op Heerestraat proberen Nina’s vader en Anja het altijd ‘gezellig met z’n vijfjes’ te maken, maar dit ligt er vaak te dik op en mislukt daarom totaal, waardoor de sfeer vaak ongemakkelijk is. Bij Rozenlaan moet Nina constant op haar tenen lopen om het haar moeder zo gemakkelijk mogelijk te maken, maar tegelijkertijd moet ze verslag doen van alles wat er gaande is op Heerestraat en de naam ‘Anja’ is ter strengste verboden en veranderd in ‘dat mens’.

Toen mijn exemplaar van Heerestraat en Rozenlaan op mijn deurmat belandde, besloot ik om het maar direct te gaan lezen. Al vanaf het begin van het boek vloog ik door het verhaal heen – de schrijfstijl van Carlie van Tongeren leest erg fijn en snel, ze beschrijft goed hoe Nina zich precies voelt en wat ze denkt. Dit zorgde ervoor dat ik me erg goed in haar kon inleven, ondanks dat mijn ouders niet gescheiden zijn en ik dit zelf dus ook niet heb meegemaakt. Daarnaast gaat het boek over een erg heftig onderwerp, maar weet Carlie van Tongeren dit toch luchtig over te brengen, waardoor het niet te zwaar wordt om te lezen.

“Het is alsof je alles in één keer overboord gooit – regels, gewoonten, je omgeving, mensen – zodat je de hele dag bij iedere piepkleine handeling opnieuw het wiel moet uitvinden.”

Naast het hoofdonderwerp waar het boek om gaat (gescheiden ouders), laat Carlie van Tongeren ook zien dat dit Nina’s leven niet alleen hierom draait, maar dat er veel meer in haar leven gebeurt. Het boek gaat ook over de vriendschap tussen Nina en haar vriendinnen Iris en Mara, over school, over verliefdheid en het omgaan met een gemene stiefzus en stiefbroer die op het eerste gezicht nogal raar lijkt, maar die ze steeds beter leert kennen. Daarnaast wordt het verhaal afgewisseld met de ‘zo had het moeten gaan‘-dialogen, die Nina bijhoudt in plaats van een dagboek, waarin ze voorafgaande gebeurtenissen die niet helemaal zijn gegaan zoals ze wil, opschrijft en verandert naar hoe ze wilde dat het was gegaan. Deze dialogen geven het verhaal nog een origineel tintje en zorgen ervoor dat je nog beter in Nina’s hoofd kan ‘kijken’ en hierdoor weet je precies hoe ze zich nou echt voelt over bepaalde gebeurtenissen.

Wat ik een minpuntje vond van het verhaal, was dat ik de romantiek tussen Nina en een ander personage (ik noem geen namen want spoiler) nogal voorspelbaar vond – ik zag het eigenlijk al aankomen vanaf het begin en dat was jammer.

Desondanks vond ik het een erg leuk boek om te lezen. Het boek leest vlot en is luchtig, terwijl het wel belangrijke en zware onderwerpen aankaart waar veel andere mensen zich in kunnen herkennen. Ik raad het boek daarom ook zeker aan!

Heb jij Heerestraat en Rozenlaan al gelezen? Zo ja, ik ben heel benieuwd naar jouw mening over het boek, dus laat het me gerust weten in een reactie onder deze blogpost!

Liefs,
Charlotte

Ik heb een recensie-exemplaar mogen ontvangen van de uitgever in ruil voor een eerlijke recensie. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.